Umowa najmu okazjonalnego

W poprzednim wpisie mogliście pobrać zwykłą umowę najmu lokalu mieszkalnego, która co do zasady zabezpieczy Wasze interesy. Jednak w Polsce funkcjonują również umowy najmu okazjonalnego. Czym one się różnią od zwykłych umów? Wyjaśnimy to w kilku prostych punktach.

  1. W przypadku najmu okazjonalnego najemca składa oświadczenie przed notariuszem, że po rozwiązaniu umowy najmu wyprowadzi się do mieszkania wskazanego w tym oświadczeniu. Koszt sporządzenia takiego oświadczenia wynosi przeciętnie 400,- złotych. Oświadczenie to najemca powinien wręczyć wynajmującemu.
  1. Właściciel mieszkania wskazanego w oświadczeniu najemcy (do którego najemca ma się wyprowadzić po ustaniu najmu) powinien złożyć oświadczenie o wyrażeniu zgody na zamieszkanie najemcy. Oświadczenie tej osoby może być sporządzone na piśmie albo przed notariuszem. Wersja notarialna jest lepsza dla wynajmującego. Najemca to oświadczenie również powinien przekazać wynajmującemu.
  1. Jeżeli najemca utraci możliwość zamieszkania w lokalu wskazanym w oświadczeniu, powinien dostarczy najemcy nowe oświadczenie. Jeżeli nie dostarczy, umowa może ulec rozwiązaniu.
  1. Warunkiem skuteczności najmu okazjonalnego jest zgłoszenie umowy do Urzędu Skarbowego w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia. Jeżeli w tym terminie zgłoszenie nie zostanie dokonane, umowa stanie się zwykłą umową najmu.
  1. Korzyść z najmu okazjonalnego jest zasadnicza. W przypadku, kiedy konieczne stanie się wyeksmitowanie z lokalu niesolidnego najemcy, nie ma potrzeby, aby występować do sądu z pozwem o eksmisję. Wystarczy wtedy wystąpić do sądu o nadanie klauzuli wykonalności na oświadczenie najemcy. Jest to tańsze i nieporównywalnie szybsze od powództwa o eksmisję.

Wzór umowy najmu okazjonalnego możecie pobrać tutaj:

umowa najmu okazjonalnego

Umowa najmu lokalu mieszkalnego

Wielkimi krokami zbliża się gorący okres na rynku wynajmu mieszkań. I chociaż nie jest on tak intensywny jak w latach ubiegłych (ależ ten wirus namieszał), to jednak obserwujemy pewne ożywienie. Z tej przyczyny postanowiliśmy podzielić się z Wami dobrym wzorem umowy najmu, który możecie wykorzystać jako wynajmujący (albo najemcy) przy zawieraniu umów dotyczących lokali mieszkalnych. Zaznaczamy, że wzór dotyczy zwykłej umowy najmu, a nie najmu okazjonalnego. Wkrótce przybliżymy Wam jednak również najem okazjonalny.

Do pobrania umowa najmu lokalu mieszkalnego.

Sprzedaż samochodu – jak poprawnie przygotować umowę

Przyjechał kupiec. Podpisaliście umowę. Otrzymaliście pieniądze. Samochód, który służył wam latami właśnie zmienił właściciela. Zaczyna się nowy rozdział motoryzacyjny w życiu waszej rodziny. Już nigdy nie zobaczycie auta, które właśnie sprzedaliście… Czy aby na pewno?

Sprzedaż używanego auta, nawet takiego, które znacie od podszewki, niesie ze sobą poważne ryzyko problemów prawnych. Nigdy bowiem nie możecie mieć pewności, że auto, które bezawaryjnie woziło waszą rodzinę i było regularnie serwisowane, jest całkowicie sprawne.

Nader często klientami naszej kancelarii są osoby, które właśnie sprzedały samochód, a następnie otrzymały od kupującego zawiadomienie o wadach i żądanie zwrotu pieniędzy. Taka sytuacja jest nie do pozazdroszczenia, gdyż często trudno jednoznacznie wskazać, czy rzeczywiście pojazd był wadliwy, czy mamy do czynienia tylko z normalnym zużyciem samochodu. Bardzo często słyszymy także, że kupujący sprawdził pojazd, a sprzedawca nie wiedział o wadzie. Powyższe nie zwalnia jednak sprzedającego od odpowiedzialności za wady pojazdu. W najgorszym zatem przypadku będziecie zmuszeni oddać pieniądze. Istnieje jednak możliwość zabezpieczenia się przed tym czarnym scenariuszem.

W umowie sprzedaży samochodu strony mogą wyłączyć odpowiedzialność za wady pojazdu. Wyłączenie to musi jednoznacznie wynika z treści umowy. Wyłączenie to powoduje, że kupujący traci uprawnienia z rękojmi i nie może reklamować samochodu. Wyłączenie rękojmi nie będzie jednocześnie skuteczne, jeżeli sprzedający podstępnie zataił wadę albo wprowadził kupującego w błąd. Zabezpieczy natomiast nieświadomego i uczciwego sprzedającego przed poważnymi problemami.

Jeżeli nie wiecie, jak wyłączyć rękojmię albo po prostu potrzebujecie prostej i dobrej umowy sprzedaży samochodu skorzystajcie z naszego wzoru.

UMOWA SPRZEDAŻY

Zawarta w dniu ……………… roku w ……………

pomiędzy:

………………………

PESEL ………………

adres ………………..

zwanym w dalszej części umowy Sprzedającym

a

………………………

PESEL ………………

adres ………………..

zwany w dalszej części umowy Kupującym

§ 1

Przedmiotem umowy jest samochód osobowy marki ….………………, rok produkcji ……, nr VIN …………………………………, nr rejestracyjny …………… o przebiegu zarejestrowanym na dzień zawarcia umowy …………….. km.

§ 2

Sprzedający oświadcza, że samochód będący przedmiotem umowy jest jego własnością, nie ma wad prawnych, nie mają do niego prawa osoby trzecie i nie jest przedmiotem żadnego postępowania i zabezpieczenia.

Sprzedający oświadcza, że samochód jest objętym obowiązkowym ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.

§ 3

Cenę sprzedaży Strony ustaliły na kwotę …………. (słownie: ……..………………….. złotych). Kupujący kwituje zapłatę ceny sprzedaży.

§ 4

Sprzedający przenosi na rzecz Kupującego własność samochodu określonego w treści § 1 umowy za cenę sprzedaży określoną w treści § 3 tej umowy, a Kupujący przyjmuje własność tego samochodu.

Kupujący kwituje odbiór samochodu wraz z dowodem rejestracyjnym, kartą pojazdu i dwoma kompletami kluczyków.

§ 5

Kupujący oświadcza, że zapoznał się ze stanem technicznym samochodu i stan ten jest mu znany. Kupujący oświadcza, że nie zgłasza zastrzeżeń do stanu technicznego samochodu.

§ 6

Koszty umowy, w tym podatek od czynności cywilnoprawnych, ponosi Kupujący.

§ 7

Wszelkie zmiany umowy wymagają formy pisemnej, pod rygorem nieważności.

§ 8

W sprawach nie uregulowanych w umowie zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem Działu II Tytułu XI.

§ 9

Niniejszą umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron. 

KUPUJĄCY                                                        SPRZEDAJĄCY 

Odszkodowanie za zakażenie koronawirusem

Koronawirus szaleje w kraju i na świecie, a jednymi z najniebezpieczniejszych miejsc stały się szpitale i domy pomocy społecznej, w których notuje się obecnie najwięcej zakażeń. Sytuacja stała się na tyle poważna, że wielu potrzebujących unika niezbędnych wizyt w szpitalu, a rodziny zastanawiają się nad odebraniem bliskich z zakładów opiekuńczych. Niestety, nie w każdym przypadku jest to możliwe, a w wielu już zdecydowanie spóźnione. Co zatem w sytuacji, kiedy my lub ktoś z naszych bliskich zarazi się koronawirusem podczas pobytu w szpitalu lub innym zakładzie opiekuńczym?

Za zarażenie chorobą zakaźną na terenie szpitala lub innego podobnego ośrodka odpowiada osoba lub podmiot prowadząca szpital lub ośrodek. Może to być przykładowo powiat, który prowadzi szpital albo spółka, do której należy dom pomocy społecznej. Odpowiedzialność takiego podmiotu opiera się na winie. Oznacza to, że zakażenie musi być skutkiem zaniedbań personelu lub dyrekcji placówki. Przykładem oczywistych zaniedbań jest dopuszczenie do pracy osób zarażonych, brak izolowania zakażonych od zdrowych, brak środków ochrony, testów, procedur albo niedostateczna dezynfekcja. Właściwie każde zaniechanie może stanowić o winie szpitala albo zakładu. 

Bardzo istotne w tego typu sprawach jest ułatwienie w dochodzeniu roszczeń. Jeżeli mamy do czynienia z zakażeniem w szpitalu lub ośrodku opiekuńczym, nie musimy wykazywać winy tego szpitala czy zakładu. Byłoby to zresztą niezwykle trudne albo nawet wręcz niemożliwe. Z pomocą w tej sytuacji przychodzą nam sądy. Zgodnie ze stanowiskiem sądów musimy wykazać tylko dwie rzeczy, aby szpital lub zakład poniósł odpowiedzialność. Po pierwsze, musimy wykazać, że do zakażenia w ogóle doszło. Pomocny może być w tej sytuacji pozytywny wynik testu na koronawirusa. Po drugie, musimy uprawdopodobnić, że do zakażenia doszło w szpitalu lub zakładzie. Słowo uprawdopodobnić jest tutaj kluczowe. O ile dowód na zakażenie byłby bardzo trudny do przeprowadzenie, o tyle uprawdopodobnienie wymaga o wiele mniej. Przykładowo, jeżeli członek naszej rodziny został przyjęty do szpitala po dłuższym pobycie w domu, nikt z członków rodziny nie był chory, a następnie w szpitalu wykryto u niego zakażenie, to mamy do czynienia właśnie z uprawdopodobnieniem. To szpital lub zakład będą musieli teraz udowodnić, że do zakażenia doszło w innym miejscu, co będzie dla nich niezwykle trudne.

Reasumując powyższe, jeżeli wy lub ktoś z waszych bliskich zaraził się w szpitalu lub w domu pomocy społecznej albo w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, przysługuje wam zadośćuczynienie lub odszkodowanie za to zarażenie. Tylko od was zależy, czy będziecie dochodzić należnych wam roszczeń.

Należności na rzecz kobiety w ciąży i jej dziecka z nieformalnego związku

Dla każdego z nas oczywiste jest, że ojciec po narodzinach dziecka będzie będzie zobowiązany wspomagać matkę w utrzymaniu dziecka. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę, że matka dziecka poza alimentami może domagać się od ojca dodatkowych pieniędzy związanych z ciążą i porodem.

Ojciec dziecka z nieformalnego związku ma obowiązek uczestniczyć w wydatkach związanych z ciążą i porodem. Oprócz tego jego obowiązkiem jest zapewnić pokrycie kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu. Z ważnych powodów matka może jednak żądać udziału ojca dziecka w kosztach swego utrzymania przez czas dłuższy niż trzy miesiące. Od czego to zależy? Ustalając te okoliczności sąd weźmie pod uwagę  szereg okoliczności, ale przede wszystkim sytuację finansową rodziców dziecka. 

Powyższe nie wyczerpuje jednak pełnej odpowiedzialności ojca. Jeżeli wskutek ciąży lub porodu matka poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty, może ona żądać, ażeby pokrycia części tych wydatków lub strat.

Oczywiście może dojść do sytuacji, kiedy ojciec nie uznaje dziecka za swoje. Wtedy uzyskanie należności od ojca wymaga skierowana sprawy o ustalenie ojcostwa. Sąd nie tylko ustali ojcostwo, ale ustali również należności finansowe.

Kiedy matka dziecka jest w stanie uprawdopodobnić ojcostwo (np. za pomocą zeznań świadków, smsów), może żądać, ażeby mężczyzna jeszcze przed urodzeniem się dziecka wyłożył odpowiednią sumę pieniężną na koszty utrzymania matki przez trzy miesiące w okresie porodu oraz na koszty utrzymania dziecka przez pierwsze trzy miesiące po urodzeniu. Termin i sposób zapłaty tej sumy określa sąd.

Pozew o zapłatę wskazanych wyżej kwot należy złożyć do wydziału rodzinnego sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania matki dziecka. Pozew taki jest zwolniony od opłat sądowych.

Z pozwem należy wystąpić w terminie trzech lat od dnia porodu, ponieważ z upływem tego okresu przedawniają się roszczenia matki związane z ciążą i urodzeniem dziecka.